បណ្ណសារ

បណ្ណសារ អ្នកនិពន្ធ

គ្មាន​ចំណង​ជើង​

ខែ​មីនា 22, 2012 បញ្ចេញមតិ
១. ស្តាយខ្លួនជាស្រី ក្នុងវ័យជំទង់ នៅក្មេងគំនិតខ្លៅល្ងង់ នាំខ្លួនអោយលង់ក្នុងរឿងស្នេហា ភ្លើតភ្លើនខុសផ្លូវ នាំចិត្តខោ្លចផ្សារ អ្នកផងជេរស្តីនិន្ទា រឺជាវេរាសំរាប់រូបខ្ញុំ។
២. សែនស្តាយដួងចិត្ត ស្តាយព្រហ្មចារីយ៍ រស់នៅសែនខ្មាសលោកីយ៍ ជិវិតអប្រីយ៍ជួបនិងទុក្ខធំ ស្នេហ៍ចំប្រុសក្បត់ សាវាដោះដៃ រេចិត្តប្រែប្រួលពីរបី បញ្ចប់និស្ស័យអោយស្រីទឹកភ្នែក។
R. បន្ទោសអ្នកណា ខ្ញុំល្ងង់ខ្លួនឯង អនិច្ចា ទ្រូងសែនចំបែង រស់ដូចជាផ្សែង រសាត់គ្មានត្រើយ នេះកំហុសខ្ញុំកែមិនបានឡើយ ទឹកភ្នែកហូរគ្មានពេលស្បើយ ឱខ្លួនខ្ញុំអើយត្រូវធ្វើយ៉ាងណា។
៣. ណ្ហើយកាត់ចិត្តចុះ លាប្រុសអប្រីយ៍ តាំងចិត្តរស់នៅជាថ្មី លាងបាននិស្ស័យកសាងវាសនា តាំងចិត្តអោយមាំ ស៊ូទ្រាំពុះពារ ក្តីទុក្ខខ្ញុំសូមស្មាលា ឈប់ឈឺគ្រាំគ្រា ស្នេហាឥតន័យ។

នឹកអូន​ណាស់​

ខែ​មីនា 18, 2012 មតិ ១

1 យប់ណាស់ទៅហើយ អូនអើយដឹងទេបងនឹក យប់ថ្ងៃល្ងាចព្រឹក រលឹកនឹកតែរូបពៅ សំលឹងតារា រះឆ្ងាយទ្រូងសែនហ្មងសៅ ធ្វើម្តេចនឹងបានជិតពៅ បើពេលឥលូវគ្មានភព្វវាសនា។

២. អាធ្រាតស្ងាត់សូន្យ អូនអើយបងសែនចំបែង កណ្តោចកណ្តែង សង្រេងអារម្មឯកា ស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ អួលអាក់ទ្រូងរែងខ្លោចផ្សារ ស្រម៉ៃតែវង្សភក្រ្តា លង់ជ្រៅរណ្តៅស្នេហាគ្មានន័យ។

R. ចង់ទូរសព្ទ័សួរ តែខ្លាចមិនគួរក្នុងពេលរាត្រី ផ្ញើសារទៅស្រី ខ្លាចអូនកាត់ន័យថាបងមិនល្អ បងនឹកអូនណាស់ ស្រឡាញ់អូនណាស់ដោយចិត្តស្មោះស ចិត្តបងចង់ស្រែកអង្វរ ផ្តាំតាមព្រះពាយអោយជួយប្រាប់ថ្លៃ។

៣. គេងហើយរឺនៅ ពៅអើយមាននឹកបងទេ ទ្រូងបងឥតល្ហែ ព្រោះតែក្តីស្នេហ៍ពិសី នឹកបងខ្លះផង អោយទ្រូងបងផុតទុក្ខរីងរៃ ជាតិនេះប៉ងគូនិស្ស័យ គឺបងនិងស្រីជាគូជីវិត។

អ្វី​ទៅ​ជា​អារម្មនៃ​ការ​ស្រឡាញ់​ភេទ​ដូច​គ្នា?

ខែ​មីនា 18, 2012 មតិ 2

នឹក​ផ្ទះ

ខែ​មីនា 2, 2012 បញ្ចេញមតិ

ចង់​ប្រាប់​ថា​នឹក​ស្រុក​កំណើត​ណាស់!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

មកវិញ​ហើយ​​ ​ជៀស​ជៀស ប្រយត្ន័​បុក :D

ខែធ្នូ 5, 2011 បញ្ចេញមតិ

ជិត​បាន​ស្គាល់​ទឹក​ដី​នៃ​ប្រ​ទេស​កូ​រ៉េ​ ហើយ ។ សុខ​សប្បាយ​ទេ អ្នក​ភូមិ​ វើត​ ប្រេស អើយ ខ្ញុំ​​មក​វិញ​ហើយ ហាហាហា

រូបមន្តខ្លះៗលើ Excell

ខែ​មេសា 25, 2011 បញ្ចេញមតិ

Excel Functions: Vlookup, Isna, Match

http://www.meadinkent.co.uk/xlvlookupmatch.htm

ខ្ញុំគិតថាវាមានប្រយោជន៍ ចុះអ្នករាល់គ្នាវិញ?

គ្មានពត័មានអ្វីដាក់និងគេសោះ

ខែ​មេសា 22, 2011 មតិ 4

អត់មានអាលីង

ក្រមុំខួរបង្កង (ភាគ១/វគ្គ១) ៖ កោះឥតដំណឹង

ខែ​កុម្ភៈ 28, 2011 មតិ 15

 

ជំនោវាយោរដូវវស្សាបានធ្វើអោយរលកផ្ទាំងធំៗ បក់​បោក​ផ្ទប់​និង​ច្រាំង​មាន​កំលាំង​ខ្លាំង​ក្លា​បីដូច​ជា​មាន​កំហឹង​និង​ធម្មជាតិ​ដែល​មាន​នៅ​ជុំ​វិញ​សមុទ្រ​រាម​នេះ ។ បើ​យើង​ក្រលេក​ភ្នែក​មើល​ទៅ​កណ្តាល​សមុទ្រ​វិញ​មានកាណូត​ម៉ា​ស៊ីន​មួយ​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​ផ្សង​ព្រេង​លើ​ផ្ទៃ​ជលសារ​ពុំ​ដឹង​មាន​ទឹស​ដៅ​ទៅ​ណា​ ។​ កាណូតនេះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ KK ជាកម្មសិទ្ធ​របស់​លោក​កុង្សី​សុរិយោដី​ ពិសិដ្ឋគុណ ។

លោក ពិសិដ្ឋគុណ​ គឺជាអ្នកមាន​ល្បី​ឈ្មោះបោះ​សំលេង​ពេញ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ លោកគឺជា​បុរស​ពោះ​ម៉ាយ​រស់នៅ​ជាមួយ​កូនប្រុស​បណ្តូល​ចិត្ត​តែ​មួយ​គត់​របស់​លោក​ឈ្មោះ​ ពិសិដ្ឋកូលា ដែលជាបុរស​​មាន​រូប​រាង្គ​ស្រស់​សង្ហា​ និង​ មាន​វ៏យ​ត្រឹម​តែ​ ២៨ ឆ្នាំ​ ប៉ុណ្ណោះ ។ លោក ពិសិដ្ឋគុណ​ ជាអ្នក​ស្រលាញ់​ យុត្តិធម៌ និង​ច្បាប់​ជាទី​បំផុត​ ។ គាត់​រស់​នៅ​ក្នុង​វិមាន​ស្កឹម​ស្កៃ​ជា​មួយនិង​អ្នក​បំរើ​ស្រី​ម្នាក់​ ពីព្រោះ​ ពិសិដ្ឋកូលា បានទៅរៀន​ផ្នែក​វិស្វករ​សំណង់​នៅ​ឯ​បរទេស​ គឺប្រទេស​បារាំង​ ។ ពេលវិស្សមកាល​ឆ្នាំ​នេះ ពិសិដ្ឋ​កូលា​ បានត្រលប់​មក​មាតុ​ប្រទេស​វិញ​ ដោយ​បាន​បញ្ចប់​ការសិក្សា​ជាស្ថាពរ​ហើយ ។

ដោយសារ​តែ​ទើប​តែ​ត្រលប់​មក​ពី​សិក្សា​នៅ​បរទេស​ផង ពិសិដ្ឋកូលា ចង់ចំណាយពេល​វេលា​ខ្លះ​ដើម្បីដើរកំសាន្ត អារម្មណ៍​ និង ដើម្បី​អោយ​បាន​ធូរស្រាល​អារម្មណ៍​ខ្លះ​មុននឹងគេ​ចូល​ទៅកាន់​កាប់ការងារ​នៅក្នុង​ក្រុមហ៊ុន​ប៉ា​របស់គេ ។ ពិសិដ្ឋកូលា បានសុំការអនុញ្ញាតិពីលោក​ប៉ា​របស់គេ​ យក​កាណូត​ធុន​ទំនើប​នេះ​មកបើក​បរ​ ដើម្បី​ធ្វើ​ដំណើ​កំសាន្ត​លំហែរ​តាម​សមុទ្រ​ជាមួយនិង​មិត្តភក្ត័មួយក្រុម ។ នៅលើកាណូត​នេះ​ មានយុវជន​រាង​ដ៏​សង្ហា​ មាឌធំ​ដំបង​ ម្នាក់​កំពុង​ឈរអោប​ដៃ​សំលឹង​មើល​ទៅ​លើ​មេឃ​ដែល​មាន​បក្សា​បក្សី​ហើរព្រោង​ព្រាត ។ ទឹកមុខ​របស់គេ​បង្ហាញ​នូវ​ភាព​ម៉ឺង​ម៉ត់​ មិនចេះ​ញញឹម​ ចិញ្ចើម​ជ្រួញ​ ហាក់ ដូចជា​កំពុង​កំពុង​លាក់​ទុក​នូវ​វិបត្តិ​អ្វី​មួយ​ខាង​ផ្លូវ​ចិត្ត​ ។ គេគឺជា​ទេវបុត្រ​កំពូលស្នេហ៍របស់​នារីណា​ទៅ​​ហ្ន​? ហើយ​គេ​កំពុង​មាន​វិបត្តិ​អ្វី​ក្នុង​ខ្លួន​ដែរ​បាន​ជា​មកឈរ​ធ្វើ​មុខ​ស្រពោន​បែប​នេះ​ ? ឱ!​ បើសិន​ជាគេ​បង្ហាញ​ភាព​រីករាយ​តែ​បន្តិច​​ ម៉្លេះ​សម​គេ​ស្រស់​សង្ហា​យ៉ាង​ណាទេ​ នារីៗ ដែល​នៅ​លើ​កាណូត​នេះ​ច្បាស់​ជា​ឈ្លក់​វង្វេង​លួច​ស្រលាញ់​រូប​គេ​យ៉ាងណាទេ ។ ផ្លាកដៃ​របស់គេ​មាន​ឆ្លាក់ជាអក្សរ​បារាំង​ថា​ Coca ។ អូ!​ តាមពិត​គេ​គឺជា​លោក​វិស្វករ​ ពិសិដ្ឋកូលា ទេ​តើ ។

ក្នុងពេល​កំពុង​ស្លុង​អារម្មណ៍​​ជាមួយ​ទេស​ភាព​តាម​ដង​សមុទ្រ​ខ្មែរ​ បុរសម្នាក់​អាយុ​ប្រហែលជា ៣០ ឆ្នាំ មានមាឌធំ​ល្មមពាក់​វ៉ែនតា​ម៉្ញូប​ ដើរមក​ទះ​ស្មា​គេ រួច​និយាយ​ថា ៖

– កូលា ! ឯងកំពុង​គិត​ទៅណាហ្នឹង?

អ្នកកំលោះ​ងាក​មក​រក​ប្រភព​សំលេង​

-​ អូ! ឩត្តម …​ឯងមិនទាន់សំរាកទេ?

– នៅទេ !…..​ ធាតុ​អាកាស​ថ្ងៃ​នេះ​ត្រ​ជាក់​ជាង​សព្វ​ដង​តែ​ម្តង​ …. ហ៊ឺ….​ កូលា ​ពួកយើង​គិត​ទៅ​លេង​ឯ​ណា​ បើ​មួយ​អាទិត្យ​ទៅ​ហើយ​ នូវ​មិន​ទាន់​ជួប​ប្រទះ​កោះ​អ្វី​មួយ​ដូច្នេះសោះ ?

ពិសិដ្ឋកូលា ជ្រែង​ហោ​ប៉ៅ

-​ យើងមក​ដើរ​កំសាន្ត​ពេល​នេះ សង្ឃឹម​លើ​ជំនោ​ ព្រោះ​គេ​ជា​អ្នក​ឩត្តុនិយម ធ្លាប់​ដើរ​លុក​លុយ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ ពុំ​ដឹង​អ្នក​កាន់​ចង្កូត​នាំ​យើង​ទៅ​ណា​ទេ​?

ឩត្តម សើច​ញាក់​ស្មារ​ពោល​បែប​កំប្លែង

– ប្រយត្ន័ជំនោ​នាំ​យើង​យក​ទៅ​លក់​ណា​…. វីវរ .. ក្រមុំ​ថៃ​សុំ​តថ្លៃ​ឯង​មុន​គេ​ហើយ ព្រោះ​សំលាញ់​ឯង​ជាទេវបុត្រ​សំបូរ​ស្នេហ៍នោះអី​ !

ពិសិដ្ឋកូលា​ នៅតែ​រក្សា​ទឹក​មុខ​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​សភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់ ទោះ​មិត្ត​ខំ​បន្លប់​និយាយ​លេង​សើច​យ៉ាង​ម៉េច​ក៏​គេ​នៅ​តែ​មិន​ញញឹម​ រឺ សើច សូម្បី​តែ​បន្តិច​សោះ​ ។ នាយយើង បន្លឺវាចារ​មួយៗ ៖

– បានមិត្ត​ភក្ត័​លក់​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ជា​ការ​​ប្រ​សើរ​ណាស់ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​​ខ្លួន ខ្លាច​តែ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​មាន​ឩត្តម​គតិ​លក់​ខ្លួនឯង​ដោយ​មាន​មោទ​​នភាព​ពេក​ទើប​ខ្ញុំ​ភ័យ​ ។ មនុស្សយើង​​ម្នាក់​មានតំលៃ​ដោយសារ​ខ្លួន​ឯង​ និង មតិ​​ជុំ​វិញ​យល់​ថា​ មាន​តំលៃ​ទើប​អ្វីៗ​អាច​ប្រព្រិត្តិ​ទៅ​បាន ….

ឩត្តម​ចាប់​ដៃ​របស់​មិត្ត​យ៉ាង​ណែន​

– ឩត្តមគតិ​របស់​ឯង​ ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​រំភើប​ចិត្ត​ណាស់​ ។ បុរស​ខ្មែរ​គ្រប់​រូប​ បើសិន​ជាមាន​គំនិត​ស្នេហា​សុទិដ្ឋិ​និយម​ នៅលើ​ស្មារតី​  …. ម៉្លេះ​សម​ថ្លៃ​ថ្នូរ​យ៉ាង​ណា​ទេ​ ។ សម័យ​ឥលូវ​គេ​មើល​ងាយ​បុរស​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​ធំ​ ព្រោះ​តែ​បុរស​មួយ​ចំនួន​ភ្លេច​តួនាទី​របស់​ខ្លួន​ដោយ​សារ​តែ​សំភារៈ​អូសទាញ​ បុរស​ យល់ថា​នារី​គឺ​ជា​ស្ពក​បាយ សំរាប់​តែ​ពេល​ណា​បង្អង់​ការ​ស្រេក​ឃ្លាន​របស់​គេ​….. ដូចជារូបខ្ញុំ​ថ្វី​បើ​ជា​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ ធ្លាប់​មាន​ការ​ពិសោធន៍​ក្នុង​ការ​ងារ​យ៉ាងណា​ ភាពលំបាក​វេទ​នា​យ៉ាង​ណា​ ក៏​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​ភក្តី​ភាព​ចំពោះ​អូន​​ សុភាព​ ជានិច្ច ។

ពិសិដ្ឋកូលា សួរកាត់ ៖

– តើ​ឩត្តម​ឯង​និង​សុភាព​ គិត​រៀបការ​អង្កាល?​ គ្នា​ដឹង​ថា​ឯង​និង​នាង​ជា​សង្សារ​និង​គ្នា​តាំង​ពី​ ៦ ឆ្នាំ​ មុន​ម៉្លេះ​ តាំងពីមុន​គ្នា​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ បារាំង​ទៅទៀត ។

ឩត្តម​ តបមួយៗ ៖

– ខ្ញុំអាច​រង់​ចាំ​នាង​នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ ! ពេល​ដែល​នាង​ត្រូវ​បញ្ចប់​ការ​សិក្សារ​នៅ​មហា​វិទ្យាល័យ​អក្សរសាស្រ្ត​ ខ្ញុំ​នឹង​រង់​ចាំ​នាង​រហូត​ដរាបណា​ សុភាព នៅ​តែ​ជា​នារី​មាន​ចិត្ត​ភក្តី​ចំពោះ​រូប​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ពីព្រោះ​យើង​ទាំង​ពីរ​ អាចយល់​អ្វី​ៗ​នៅ​ក្នុង​បេះ​ដូង​របស់​ពួក​យើង​អស់​ហើយ​! គ្មាន​អ្វី​គួរ​អោយ​សង្ស័យ​ទៀត​ទេ !

………………..​(សូមរង់ចាំអាន ភាគ ២/វគ្គ១ ជាបន្តទៀត សូមអរគុណ!!!!!)…………………

ប្រលោម​លោក​នេះ ខ្ញុំ​បាន​កែ​សំរួល​ពាក្យ​ពេចន៍​ខ្លះៗ​ ដើម្បី​អោយ​មាន​ភាពរណ្តំ និង សំរួល​ឃ្លា​សារសង​រវាង​តួអង្គ​ ខ្លះៗ​ទៀត​……. សូមអភ័យ​ទោស​ចំពោះ​អ្នក​និពន្ធ​ដើម​ផង។

ចំណាត់ក្រុម ៖ប្រលោមលោក

ក្រមុំខួរបង្កង

ខែ​កុម្ភៈ 23, 2011 មតិ 2

ស្តាប់ទៅវាហាក់ដូចជាចំលែកណាស់មែនទេ ?

នេះគឺជាចំណងជើងនៃប្រលោមលោកមួយដែលខ្ញុំបានអានតាំងពីកុមារភាពមកម៉្លេះ ទឹកដៃអ្នកនិពន្ធអានទៅគួអោយ​កោត​ស្ញប់​ស្ងែង​ដែរ អាន​ហើយ​ជក់​ចិត្ត ។  ខ្ញុំនឹងលើក​យក​រឿង​នេះ មកដាក់​ក្នុងប្រកាស​ចាប់ពី​សប្តាហ៍​ក្រោយទៅ​ហើយ​ ។ គួរអោយ​ស្តាយ​ដែល​មិន​បាន​ស្គាល់​ឈ្មោះ​អ្នក​និពន្ធ​ ។ ប្រសិន​បើអ្នក​និពន្ធ​រឺអ្នក​ណាស្គាល់​ឈ្មោះ​អ្នក​និពន្ធ​ជួយ​ប្រាប់​ផង​ដើម្បី​កុំអោយ​ថា​ខ្ញុំយក​ស្នា​ដៃគេ មកផ្សាយ​ដោយ​គ្មាន​ការ​អនុញ្ញាតិ តែគោលបំណង​នៃការដាក់​ផ្សាយ​អត្ថបទ​ប្រលោម​លោក​នេះ​គឺ​ដើម្បី​កុំអោយ​មាន​ការ​បាត់​បង់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។

ប្រលោមលោកនេះ និយាយពី​និស្សិត​ខ្មែរម្នាក់​បញ្ចប់ការសិក្សា​ពី​បរទេស​ ធ្វើដំណើរកំសាន្ត​តាម​សមុទ្រ​ រួចទៅ​ទើលើកោះមួយ ។ រឿងរ៉ាវចាប់កើតមានពីហ្នឹងមកឯង ។

ចំណាត់ក្រុម ៖ប្រលោមលោក

អារម្មណ៍ម្យ៉ាងដែលថាមិនត្រូវ

ខែ​កុម្ភៈ 17, 2011 មតិ 17

មួយរយៈមុន ចេញពីធ្វើការមានអារម្មណ៍ថា តានតឹងនិងនឿយហត់ ទៅអង្គុយលេងនៅស្តាត ខ្ញុំបានឃើញមីងម្នាក់មានកូនបីនាក់ដើរតាមស្ពាយថង់មួយដើររើសសំបកដបទឹកសុទ្ធដែលគេផឹកទុកចោល ខ្ញុំដកលុយ ២០០០ រៀល ហៅគាត់រួចហុចអោយគាត់ គាត់មិនបានសុំខ្ញុំទេ នេះជាចំនុចដែលខ្ញុំសសើរគាត់ កូនគាត់រត់មកយកទាំងទឹកមុខសប្បាយរីករាយ រួចហើយក៏ងាកទៅញញឹមដាក់ម្តាយវា គាត់បាននិយាយអរគុណខ្ញុំ។ ពួកគាត់ដើរចេញទៅដោយទឹកមុខសប្បាយរីករាយណាស់ ប្រាក់ ២០០០ រៀលវាមិនច្រើនទេ តែអាចធ្វើអោយគាត់បានបញ្ចេញស្នាមញញឹមនៅលើមុខ ខ្ញុំក៏សប្បាយចិត្តដែរ។ .